Katrien Pleunis: “Het is geen kunstje. Je moet het gewoon gaan doen.”
De Beweging Limburg Positief Gezond bestaat 10 jaar! Daarom interviewen de mensen van het eerste uur in aanloop naar ons jubileumsymposium ‘T is een kwestie van geduld! op 29 oktober in Maastricht. Hieronder het tweede interview in deze reeks met Marleen van Rijnsbergen, In dit derde interview spreken we met Katrien Pleunis. Vanuit haar werk in de praktijk was zij al vroeg betrokken bij de Beweging via de zogeheten ‘blauwe zorgwijken’ de pilot “Blauwe Zorg in de Wijk”. We spreken haar over de toepassing in het werkveld en wat volgens haar echt werkt.

Hoe ben je betrokken geraakt bij Positieve Gezondheid?
“Dat begon vanuit Blauwe Zorg in de Wijk. Dat was een samenwerking tussen ZIO, Levanto en Radar, waar ik destijds werkte.
Vanuit die pilot zijn we getraind door Machteld Huber. Samen met collega Cisca van der Meijs zijn we vervolgens zelf trainingen gaan geven aan professionals in die wijken.
Van daaruit ontstond ook de verbinding met de bredere beweging in Limburg.”
Wat was jouw rol daarin?
Vanuit “Blauwe Zorg in de wijk” werd er gewerkt aan het verbinden van zorg, welzijn en inwoners, waarbij professionals werden ondersteund in het toepassen van Positieve Gezondheid in hun dagelijkse werk. Het ging daarbij niet alleen om scholing, maar ook om het samenwerken, coaching en het anders organiseren van zorg en ondersteuning dichtbij inwoners.
Het was continu een wisselwerking: wat zien we in de praktijk en wat kunnen we meenemen uit de beweging? En andersom: wat werkt daar, dat we weer terug kunnen brengen naar de wijk?”
Wat maakte die aanpak effectief?
“Het zat in de eenvoud. We zijn dicht bij de basis gebleven.
In de loop der jaren zag je dat veel partijen hun eigen invulling gingen geven. Wij hebben juist vastgehouden aan het oorspronkelijke concept. Die training zoals we die toen hebben ontwikkeld, staat nog steeds en doet wat het moet doen.”
Wat heeft het jou persoonlijk gebracht?
“Ik werk inmiddels bij een andere organisatie, maar geef nog steeds trainingen in Positieve Gezondheid.
En dat blijft bijzonder. Geen enkele training is hetzelfde. Mensen voelen zich veilig om te delen, er ontstaan mooie gesprekken. Dat maakt het elke keer weer waardevol.”
Wat is volgens jou de kern van Positieve Gezondheid in de praktijk?
“Het zit in het gesprek. Wat wij vaak het ‘andere gesprek’ noemen.
Veel professionals denken dat ze het al doen, maar zijn zich er niet altijd bewust van. Tijdens trainingen zie je dat veranderen. Mensen gaan anders luisteren, minder invullen voor een ander.
Die bewustwording maakt het verschil.”
Welk advies heb je voor de toekomst?
“Geef het tijd en maak het niet te groot.
Het is geen kunstje. Het gaat erom dat je het gewoon gaat doen in je dagelijkse werk. Hou het klein, concreet en toepasbaar.
En zorg dat er mensen zijn die het blijven trekken. Kartrekkers die erin geloven en het gedachtegoed levend houden binnen een organisatie.”
Wat ik al meerdere keren heb gezien, is dat professionals — van begeleiders tot POH’s en andere zorgverleners — wel getraind worden, maar vervolgens onvoldoende weten hoe zij het geleerde daadwerkelijk in de praktijk moeten toepassen; trainen is één ding, maar zonder structurele opvolging, begeleiding en borging in het dagelijks werk beklijft het vaak niet.”
Wat zou je mensen willen meegeven?
“Blijf het gesprek voeren en hou het simpel.
De kracht zit niet in ingewikkelde modellen, maar in wat er gebeurt tussen mensen. Als je dat vasthoudt, blijft het werken.
Ik ben ervan overtuigd dat als we het samen blijven doen en er de tijd voor nemen, het uiteindelijk uitgroeit tot een gezamenlijke taal die we allemaal gaan spreken.”